از خدا خواستم عادت هاي زشتم را ترکم دهد .

فرمود:خودت بايد آنها را رها کني .

خواستم فرزند معلولم را شفا دهد.

فرمود:لازم نيست. چون روحش سالم است و جسم هم فقط موقت است.

خواستم لااقل به من صبر عطا کند.

فرمود: صبر حاصل رنج و سختي است. عطا کردني نيست ياد گرفتني است.

خواستم مرا خوشبخت کند. فرمود: نعمت از من خوشبخت شدن از تو.

از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نکند.

فرمود: رنج تو را از دلبستگي هاي دنيايي جدا و به من نزديکتر مي کند.

خواستم روحم را رشد دهد.

فرمود: نه, خودت بايد رشد کني. من فقط شاخ و برگهاي اضافي ات را هرس میکنم تا بارور شوي.

خواستم کاري کند که از زندگي لذت ببرم.

فرمود:من براي اين کار به تو زندگي داده ام.

از خدا خواستم کمکم کند تا همان قدر که او مرا دوست دارد من هم ديگران را دوست داشته باشم.